به دلیل عدم اجازه دولت ایران به مدافعان حقوق بشر جهت فعالیت به خصوص در حوزه گزارشگری نقض حقوق بشر و همینطور ممانعت از گردش آزاد اطلاعات و بالطبع به رسمیت نشناختن حوزه مستقل اجتماعی از سوی دولت ایران، در حال حاضر امر گزارشگری امری دشوار و خطیر در ایران محسوب میشود.
در چنین شرایطی بدیهی است مدافعان حقوق بشر علیرغم دشواری بسیار، تنها میتوانند حجم بسیار اندکی از نقض گسترده و سیستماتیک حقوق بشر در ایران را؛ رصد کرده و یا امکان تحقیق و مستند کردن در رابطه با گزارشات را بیابند.
گزارش پیش رو به لحاظ محتوای آماری-تحلیلی و مستند بودن در نوع خود کم سابقه است، در اولین بخش لازم است اشاره شود همانطور که گفته شد، گروههای مدافع حقوق بشر در ایران تلاش زیادی برای بهبود وضعیت گزارشگری نقض حقوق بشر در ایران میکنند اما و متاسفانه تفاوت فاحشی را حسب آمار میتوان در تمرکز گزارشات بر مرکز کشور در مقایسه با سایر نقاط کشور بعنوان یکی از ضعفهای نهادهای مدنی ایرانی مشاهده کرد.
با در نظر گرفتن آمار ۶۳۱۶۳۶۰ مورد نقض مستند شده حقوق بشر در ایران از مجموع ۴۴۸۱ گزارش، به نقشه زیر بنگرید


