بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، کمال شریفی روزنامه نگار ۳۸ ساله و زندانی سیاسی کرد که در زندان میناب در میان زندانیان عادی و جرایم مواد مخدر بسر میبرد از انجام ملاقات با خانواده خود محروم است.
این زندانی سیاسی که تاکنون تنها یکبار موفق به ملاقات با مادر و برادر خود، آن هم با اجازه مسئولین قوه قضائیه و پس از اعتصاب غذای طولانی شده است در سال ۸۷ در شهر سقز بازداشت و در شعبه ۱ دادگاه انقلاب سقز به ریاست قاضی شایق به ۳۰ سال زندان محکوم شده است.
یکی از بستگان کمال شریفی به گزارشگر هرانا گفت: "ما بارها تقاضای ملاقات با کمال را از مسئولین مطرح کردهایم، اما معلوم نیست ایشان به چه علت با آزاد شدن ملاقات وی مانند سایر زندانیان مخالفت میکنند."
بررسی موارد حقوقی نقض شده در این گزارش:
• ماده ۳۷ کنوانسیون حقوق زندانیان: زندانیان باید با نظارت لازم، اجازه ارتباط برقرار کردن با خانواده و دوستان خود در فواصل زمانی معین را داشته باشند. این ارتباط میتواند شامل نامه نگاری و تماس تلفنی یا ملاقات حضوری در زندان باشد.
• ماده ۱۸۰ آئیننامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور: کلیه محکومان و متهمان تحت نظارت کامل و طبق مقررات این آییننامه مجاز به داشتن ارتباط با بستگان و آشنایان خود میباشند و این ارتباط بوسیله ملاقات و مکاتبهها انجام میپذیرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر